Bound

“Bound is one of those movies that works you up, wrings you out and leaves you gasping. It’s pure cinema, spread over several genres. It’s a caper movie, a gangster movie, a sex movie and a slapstick comedy.” Toen Roger Ebert dit in 1996 schreef, wist hij dat hij naar iets bijzonders keek. Nog voordat de Wachowski’s de wereld op z’n kop zetten met THE MATRIX, leverden ze met deze broeierige neo-noir een visitekaartje af waar de ambitie vanaf spatte.

Centraal staan Corky (Gina Gershon) en Violet (Jennifer Tilly). De vonken tussen hen slaan zichtbaar over, maar wat Bound echt revolutionair maakte, was de nuchtere aanpak van hun relatie. Hun verliefdheid is geen ’thema’ of obstakel; het is simpelweg de motor achter een nagelbijtende heist. Gershon vult de klassieke noir-rol van de anti-held perfect in—de ex als gedetineerde die probeert op het rechte pad te blijven, maar valt voor een onweerstaanbare vrouw die ze eigenlijk niet kan vertrouwen.

Vanaf het eerste shot, waarin een rij pumps in een kast eruitziet als een dreigend gebit, is de visuele handtekening van de Wachowski’s onmiskenbaar. Er spreekt lef en technische precisie uit de beelden die je zelden ziet bij een debuut. Of, zoals Ebert destijds concludeerde: “It’s amazing to discover all this virtuosity and confidence in two first-time filmmakers.” BOUND is een stijlvolle, sexy en vlijmscherpe thriller van twee regisseurs die op het punt stonden de filmgeschiedenis voorgoed te herschrijven.