Deaf

De dovenschool van het Alabama Institute in de Verenigde Staten is een van de meest gerenommeerde instellingen van haar soort. Centraal in haar educatieve plan staat een theorie van totale communicatie: in haar lessen combineert de school gebarentaal met spraak, liplezen, gehoorapparaten, en het geschreven woord.

In 1984 reisde de vorig jaar overleden grootmeester van de Amerikaanse documentaire Frederick Wiseman samen met zijn cameraman John Davey erheen en blikte toen een viertal documentaires in, waaronder dit unieke en zelden vertoonde DEAF. Net als in tal van zijn andere werken capteerde Wiseman lange dialoogscènes, waarbij de communicatie ditmaal grotendeels via gebarentaal verloopt. Als vlieg op de muur zijn we getuige van vormende momenten tussen leerlingen en opvoeders.

DEAF belicht de opleiding vanuit verschillende hoeken, met ook aandacht voor de psychologische begeleiding van leerkrachten. In veel van de sequenties rijst de vraag hoe communicatie precies werkt. Waar liggen de grenzen? In een uiterst ontroerende scène spreekt een dove jongen over zijn zelfmoordgedachten en zijn haat tegen zijn moeder, die hij liever voor zich houdt dan met haar te bespreken — een sleutelscène in het oeuvre van Wiseman.