My Father’s Shadow
MY FATHER’S SHADOW is een mijlpaal: de eerste Nigeriaanse film ooit geselecteerd voor Cannes (bekroond met een Special Mention van de Caméra d’Or) en het semi-autobiografische speelfilmdebuut van Akinola Davies.
Lagos, juni 1993. Terwijl Nigeria balanceert tussen militair bewind en democratische hoop, brengen de jonge broers Remi en Akin onverwacht een dag door met hun vaak afwezige vader Folarin, die naar de stad trekt om achterstallig loon te innen. Wat begint als een praktische trip groeit uit tot een kantelmoment, waarin de jongens hun vader leren kennen als een gelaagde man, gevormd door zorgen, gemis en een beladen verleden.
Door hun ogen ontvouwt Lagos zich als een zintuiglijke, overweldigende metropool vol contrasten, waar lichtheid en dreiging, warmte en geweld voortdurend samenkomen. Tegelijk snijdt de film thema’s aan als familie, mannelijkheid en verantwoordelijkheid, en stelt ze de vraag wat kinderen mogen verwachten van volwassenen die zelf zoeken naar houvast.
Davies, die het scenario samen met zijn broer Wale schreef, koppelt een poëtische en zintuiglijke beeldtaal aan een scherp gevoel voor ritme en perspectief. Ṣọpẹ́ Dìrísù (GANGS OF LONDON) overtuigt als een vader die tegelijk streng en kwetsbaar is, naast het natuurlijke samenspel van de echte broers Godwin Chimerie Egbo en Chibuike Marvellous Egbo.
Met grote tederheid voor zijn personages en hun omgeving onderzoekt Davies hoe herinneringen en cinema zelf kunnen functioneren als ruimte voor verbinding, en als manier om recht te doen aan het verleden en aan wat onbereikbaar blijft.
