On Falling
Aurora, een jonge Portugese arbeidsmigrant, probeert houvast en waardigheid te bewaren in haar monotone, mensonwaardige job in een Schots distributiecentrum. Met een onafgebroken piepende scanner doorkruist ze eindeloze gangen onder kil tl-licht, opgejaagd door onaangekondigde drugstests, onhaalbare quota en neerbuigende leidinggevenden. Ze staat er grotendeels alleen voor, tot ze af en toe warmte vindt in onverwachte contacten met collega’s en huisgenoten, die net als zij migrant zijn. Het gaat niet alleen om de sleur van het werk, maar ook om haar hunkering naar echte nabijheid.
ON FALLING legt het verstikkende ritme bloot van een systeem waarin algoritmes het tempo dicteren en dromen geen plaats krijgen. Toch zijn er flitsen van menselijkheid: kleine geluksmomenten en een koppige hoop op een uitweg. Een humane blik op werk dat je langzaam leegzuigt.
Regisseur Laura Carreira, een Portugese filmmaker in Edinburgh, levert met ON FALLING haar speelfilmdebuut af. De film werd geproduceerd door Sixteen Films, het productiehuis van Ken Loach, en won in San Sebastián de Silver Shell voor Beste Regie. Na vertoningen op TIFF en erkenning in Londen en San Sebastián positioneert Carreira zich als een scherpe, empathische nieuwe stem in de traditie van de Britse arbeidersfilm. Joana Santos draagt de film met een ingetogen, raak en hartverscheurend spel.
De vergelijking met Loach’ SORRY WE MISSED YOU dringt zich op: beide films tonen de menselijke kost van het gemak dat we als vanzelfsprekend nemen. Carreira maakt het echter tastbaarder en intiemer — minder pamflet, meer huid: je voelt de vermoeidheid, de stilte en de behoefte aan contact.
