Pillion
De verlegen verkeersagent Colin leidt een tamelijk saai bestaan, tot hij Ray ontmoet: zijn complete tegenpool en de man van zijn dromen. Ray is van top tot teen gehuld in leer, onweerstaanbaar knap en charismatisch. Colin geeft zich volledig over aan deze macho motorrijder en stapt een opwindende nieuwe wereld van sadomasochistisch verlangen binnen. Maar gaandeweg zal hij wel de grenzen van zijn eigen toewijding moeten bepalen.
Dat is de basis van PILLION, het pikante regiedebuut van Harry Lighton, die hiermee de roman Box Hill van Adam Mars-Jones heeft verfilmd. In plaats van te oordelen, brengt Lighton de dynamiek tussen de twee mannen met de nodige slimme humor in beeld. Het voelt bijna als een subversieve twist op zo’n typisch Engelse zedenkomedie: de rollen draaien gaandeweg om en juist de ogenschijnlijk zwakkere partner boekt uiteindelijk de meeste emotionele winst.
De titel verwijst trouwens naar de achterzit op een motor — een mooie metafoor voor Colins positie in hun BDSM-relatie. De film gebruikt die plek achterop om op een heel creatieve, geestige manier te spelen met thema’s als machismo en homoseksualiteit. Wat begint als blinde overgave aan een charismatische biker, groeit zo uit tot een fascinerend psychologisch spel over macht en verlangen.
