Romería

Met haar moeders dagboek in de ene hand en een camcorder in de andere, reist de achttienjarige Marina naar de Atlantische kust waar de familie van haar vader woont. Ze heeft een officieel document van haar grootouders nodig om een beurs voor een filmschool te kunnen krijgen.

Marina werd op jonge leeftijd wees en de omstandigheden rond de dood van haar vader blijven onduidelijk. Hij was drugsverslaafd en stierf aan HIV/AIDS, maar de exacte tijdslijn van het einde van zijn leven blijft troebel. Tijdens de zoektocht naar het verleden van haar ouders stoot Marina op een muur van stilte bij haar grootouders, die hun zoon liever doodzwijgen.

Regisseur Carla Simón baseerde de gefragmenteerde puzzel die Marina in ROMERÍA legt op haar eigen leven. De film is na haar debuut ESTIU 1993 en ALCARRÀS de derde film waarin Simón haar persoonlijke geschiedenis en die van haar ouders – die voor haar zesde stierven aan HIV/AIDS – onderzoekt. De gefictionaliseerde hervertelling van het leven van een meisje dat haar roots probeert te achterhalen botst op de tegenzin van haar vaders familie om het verleden op te rakelen. De moedige Marina documenteert haar eigen pad in een poging om dat van haar ouders te reconstrueren en het stigma dat rond HIV/AIDS-slachtoffers heerst te doorbreken. “It is a film about the importance of family memory and about how to shape your identity”, zegt Simón over haar film. De dagboekfragmenten die Marina gidsen tijdens haar zoektocht zijn gebaseerd op brieven van Simóns eigen moeder.

Wie waren onze ouders voordat hun kinderen geboren werden? Het is een vraag die leidt tot een intrigerende en hypnotiserende zoektocht en resulteert in een film die Simóns reputatie als een van de meest originele stemmen in de hedendaagse Spaanse cinema bevestigt.