Slacker
Waar vroege stadssymfonieën zoals BERLIN, DIE SYMPHONIE DER GROßSTADT nog een koortsachtige ode waren aan de metropool die nooit slaapt, trad eind 20e eeuw de vermoeidheid in. In SLACKER schetst Richard Linklater een loom portret van ‘zijn’ Austin, Texas, waar de haast plaatsmaakt voor de dwaaltocht.
De toon wordt direct gezet in de openingsscène. Daarin duikt Linklater zelf op in een cameo, wanneer hij slaapdronken in een taxi stapt. “Ik had de gekste droom,” vertelt hij de ongeïnteresseerde chauffeur. “Het was zo levendig dat het echt leek, behalve dat er werkelijk niets gebeurde. Ik was gewoon onderweg, turend uit het raam.”
Het is de perfecte proloog voor de stoet aan dolende personages die volgt. Linklater gaf met zijn meanderende film een gezicht aan de generatie die Douglas Coupland in zijn debuutroman Generation X beschreef. Volgens de regisseur ontlopen ‘slackers’ hun plichten niet; ze weigeren simpelweg hun tijd te verdoen aan zaken die niet bij hen passen. Hun productiviteit is er wel, maar deze valt buiten de markteconomie.
Daarom is vrije tijd in SLACKER geen luxe of beloning na een periode van hard werk. Tijd is geen geld, geen schaars of kostbaar goed, maar een vanzelfsprekendheid die de personages in staat stelt te dolen, praten, denken en nietsdoen. Laat je meevoeren door de lome cadans van Austin en ontdek de film die een hele generatie definieerde.
Speeltijden
De film zal zondag 26 april worden ingeleid door Johannes De Breuker, filmprogrammator bij De Cinema en auteur van het boek Liever lui dan moe.
Deze filmvertoning is geïnspireerd door het nieuwe non-fictieboek 'Liever lui dan moe' van filmprogrammator Johannes De Breuker. Via filmmakers als Sofia Coppola, Richard Linklater en Kogonada toont hij hoe we onze aandacht kunnen heroveren door precies datgene te omarmen wat de digitale wereld ons ontnam: verveling. Het boek is verkrijgbaar via onze webshop.
