IBIZA BODIES: SUMMER FILMS OF NICOLA L.

Dit filmprogramma brengt drie films samen die beeldend kunstenaar Nicola L. maakte tijdens en rond haar verblijf op Ibiza in de jaren 1960 en 1970 — een periode gekenmerkt door experiment, artistieke uitwisseling en collectief samenleven. Ondergedompeld in de gemeenschap van kunstenaars en lokale bewoners van het eiland, benaderde Nicola L. Ibiza als een levend landschap, gevormd door beweging, mythologie en gedeelde ervaringen. In films als Here She Is en Les Têtes d’Ibiza vloeien fictie, performance en documentaire observatie naadloos in elkaar over, waardoor het eiland transformeert tot een plek van vrijheid, verbeelding en collectieve expressie.

Het programma loopt parallel met de tentoonstelling Nicola L.: When the Earth Turned the Other Way (25 juni–11 oktober 2026) in M HKA, die haar werk situeert binnen een bredere constellatie van performance, feministisch experiment en collaboratieve beeldproductie. Geboren in Marokko en actief in Parijs, Brussel, New York en Ibiza, ontwikkelde Nicola L. een transnationale en gemeenschapsgerichte artistieke praktijk die een unieke plaats innam binnen de naoorlogse avant- garde. Vanaf het einde van de jaren 1960 creëerde ze een uitgesproken eigen oeuvre van zachte sculpturen, immersieve omgevingen en participatieve performances waarin aanraking, gebruik en collectieve ervaring centrale artistieke principes werden.

De films worden ingeleid door curator Joanna Zielińska en op het grote scherm vertoond om hun collectieve en ruimtelijke dimensies opnieuw te activeren — werken die oorspronkelijk ontstonden op het snijvlak van cinema, performance en tentoonstellingsruimte, waar lichamen, gebaren en omgevingen onlosmakelijk met elkaar verbonden blijven. Bij de vertoning serveren we bovendien een Ibiza-inspired cocktail of mocktail, gratis inbegrepen bij je filmticket.

Meer info over de films:

• Here She Is (ca. 1976, 15 min.)
  Na haar solotentoonstelling in ICC Antwerpen en de groepstentoonstelling Je/Nous in Brussel in 1975 keerde Nicola L. terug naar Ibiza, waar ze meerdere jaren leefde binnen een hecht netwerk van kunstenaars, medewerkers en lokale gemeenschappen. Op het eiland werkte ze verder aan haar Penetrables en breidde ze haar praktijk uit naar film.
  In 1976 draaide ze de Super 8-film Here She Is, die ze in haar memoires omschrijft als “een portret van een extravagante Amerikaanse vrouw.” De film zet haar sculpturale en performatieve benadering voort binnen cinema, waarbij personage, gebaar en omgeving niet als afzonderlijke registers maar als verweven elementen worden behandeld.
• Les Têtes d’Ibiza (ca. 1976, 38 min.)
  Na haar terugkeer naar Ibiza in 1976 raakte Nicola L. gefascineerd door twee hoofdloze standbeelden aan de ingang van de oude stad. Aanvankelijk dacht ze dat ze door de tijd of invasies beschadigd waren geraakt, maar later beklom ze een ladder om ze van dichtbij te bekijken: “Ik besef dat er geen breuk is, maar dat de snede onderaan de nek heel glad is… en binnenin een opening zichtbaar maakt die lijkt te wachten op het spiesen van een hoofd.”
  Vanuit die observatie ontwikkelde ze een fictief onderzoek naar de verdwenen hoofden. Volgens een hypothese van een vriend zouden de hoofden, gezien Ibiza’s geschiedenis van opeenvolgende machthebbers, afneembaar en verwisselbaar geweest kunnen zijn. Dat idee vormt het vertrekpunt voor een bredere narratieve structuur waarin speculatie, orale geschiedenis en verbeelding door elkaar lopen.
  Zoals Nicola L. in haar memoires schrijft: “Blijkbaar waren ze van goud en ergens op het eiland begraven.” Ze construeert een reeks ingebeelde interviews met eilandbewoners — Ibicencos, hippies, kunstenaars — en gebruikt het mysterie als manier om het sociale en culturele landschap van Ibiza in de jaren 1970 in kaart te brengen, nog vóór het massatoerisme het eiland volledig transformeerde.
• Penetrables – Red Coat Beach Performance (1975, 11 min.)
  Deze performance, opgenomen op een strand van Ibiza in 1975, brengt Nicola L.’s Penetrables en haar iconische Red Coat samen in een directe confrontatie met het landschap. Het werk ontvouwt zich als een open interactie tussen lichaam, object en omgeving, waarbij participatie en beweging de plaats innemen van een vaste compositie.