The Night Porter

Dertien jaar na het einde van WOII, ontmoet Lucia (Charlotte Rampling), een overlevende van de Holocaust, haar kwelgeest en ex-SS-officier Max (Dirk Bogarde) opnieuw in een Weens hotel, waar hij als nachtwaker werkt. Na hun ontmoeting start het koppel de sadomasochistische relatie die ze opbouwden in het concentratiekamp terug op. Maar hun relatie wordt gezien als een bedreiging door Max’ oud-collega’s en nog steeds trotse SS-aanhangers.

Regisseur Liliana Cavani zorgde met THE NIGHT PORTER voor opschudding bij publiek en pers. De thema’s van seksuele en sadomasochistische obsessie, het gebruik van beelden uit de Holocaust en de obscure omstandigheden waarin het liefdesverhaal zich afspeelt, zorgden voor een controversiële release. Zoals met vele cultfilms het geval is, duurde het jaren voordat de film werd gezien door andere ogen en werd gewaardeerd voor het onderliggende belang. Cavani wilde met THE NIGHT PORTER de verontrustende seksuele en psychologische ambiguïteiten aan de kaak stellen die in tijden van oorlog aan de oppervlakte komen. Overlevers van de Holocaust ervaarden de inhoud van de film heel negatief: het idee dat er liefde kan ontstaan tussen een SS’er en een gevangene in de concentratiekampen tijdens de Holocaust werd als onmogelijk beschouwd.

Cavani onderzocht in haar carrière van bijna 60 jaar herhaaldelijk grensoverschrijdende relaties en hun impact, maar ook obscuriteit en dreiging als voedingsbodem voor liefde. In haar eigen woorden: “Fascism is not only an event of yesterday. It is with us still, here and elsewhere. As dreams do, my film brings back to the surface a repressed ‘history.’” Wat helaas in het huidige politieke en sociaal-maatschappelijke klimaat nog steeds relevant is.

Trigger warning: violence, Holocaust references