Meshes of the Afternoon + Spellbound

Welke debuutkortfilm slaagt erin decennia later nog steeds toonaangevend te zijn als psycho-poëtische avant-garde cinema en filmmakers zoals David Lynch te inspireren? Dat plaatje past Maya Deren en haar MESHES OF THE AFTERNOON. Met een 16mm Bolex camera in de hand, een budget van $250 en zichzelf in de hoofdrol, maakte Deren een experimentele film over een vrouw die thuiskomt, in slaap valt en geplaagd wordt door nachtmerries waarin droomwereld en realiteit in elkaar overvloeien. De ritmische, innovatieve editing en camerastandpunten negeren narratieve conventies en reflecteren het onderbewustzijn. Deren gebruikt een subjectieve camera om de innerlijke belevingen van de vrouw in de film te interpreteren.

Feministisch filmmaker en queer pionier Barbara Hammer beschreef Derens esthetische stijl als radicaal anders dan die van de mannelijke filmmakers die de filmgeschiedenisboeken domineren. “Her images were created from a different sensibility, an aesthetic I intuitively understood, creating an emotional and intellectual density within rather than between images.”

We tonen MESHES OF THE AFTERNOON als tweeluik met Alfred Hitchcocks SPELLBOUND.

“It’s quite remarkable to discover one isn’t what one thought one was.” – Ingrid Bergman als Dr. Petersen

Psychoanalyticus Dr. Constance Petersen (Ingrid Bergman) werkt bij de psychiatrische instelling Green Manors. Wanneer het hoofd van Green Manors met pensioen moet, wordt hij vervangen door de jonge Dr. Anthony Edwardes (Gregory Peck). Er bloeit een romance tussen de twee, maar al gauw merkt Dr. Petersen vreemde trekken en amnesie bij haar geliefde die wijzen op een personaliteitsstoornis. “I’m haunted, but I can’t see by what!” Edwardsen is een slachtoffer van zijn eigen geheugen en dromen, maar samen wilt het koppel uitzoeken wie hij echt is. Maar dan blijkt er ook een moord in het spel te zijn…

Een moordmysterie gemixt met Freudiaanse theorieën en een passionele liefde? Dat zijn de perfecte ingrediënten voor een Hitchcock thriller. Voeg daar de star power van Ingrid Bergman en Gregory Peck aan toe en je krijgt een filmische succesformule. SPELLBOUND is een van de eerste films die het thema van psychoanalyse aanvoert als narratief element en Hitchcock werkte samen met surrealist Salvador Dalí aan een 20 minuten durende droomsequentie om de werking van psychoanalyse in beeld te gieten. Wanneer producer David O. Selznick de scène zag, besliste hij ze opnieuw te filmen en in te korten tot 2 minuten. Gelukkig doet deze ingreep niets af aan wat SPELLBOUND één van de hoogtepunten van Hitchcocks Hollywoodcarrière maakt: entertainment en spanning met een vleugje verboden romantiek, de schok van het onverwachtse en een ondertoon van menselijkheid die nooit vergeten wordt.

We vertonen SPELLBOUND ook op zichzelf als matinee op donderdag 26 en zondag 29 november.