Rebecca
Filmgeschiedenis vertelt het verhaal van films die constant verder bouwen op elkaar. Als één hedendaagse regisseur dat weet, is het wel Paul Thomas Anderson, PTA voor professionele doeleinden. In PTA & HIS MASTERS kijken we naar de officieuze filmische voorouders van Paul Thomas Anderson. We plaatsen de regisseur – een van de grootste Amerikaanse regisseurs van zijn generatie – naast de invloeden die hij ongegeneerd citeert in zijn werk. In PTA & HIS MASTERS linken we PHANTOM THREAD aan Alfred Hitchcocks REBECCA.
Een timide jonge vrouw ontmoet een rijke weduwnaar in Monte Carlo. Ze trouwen kort na hun eerste ontmoeting en verhuizen naar zijn afgelegen landgoed. Daar ontdekt ze dat Rebecca, de eerste vrouw van haar man, een spookachtige greep heeft op haar nieuwe huishouden, dat met ijzeren hand wordt geregeerd door intimiderende huishoudster Mrs. Danvers.
Hitchcocks eerste Amerikaanse film was meteen goed voor zijn enige Academy Award voor Beste Film. REBECCA onderstreept met de beklijvende sfeer en intense spanning waarom Hitchcock de ‘Master of Suspense’ genoemd wordt.
Voor zijn film PHANTOM THREAD keek PTA naar de stijl van gothische klassieke cinema, zoals Alfred Hitchcock’s psychologische thriller REBECCA (1940). Van narratieve thema’s zoals gedoemde liefde en afstandelijke, dominante echtgenoten tot de gothische atmosfeer die de beelden sluiert. Maar op een belangrijk punt verzet PTA zich tegen de Master of Suspense. “I love Hitchcock’s REBECCA so much, but I watch it and about halfway through, I always find myself wishing that Joan Fontaine would just say, ‘Right, I have had enough of your shit.’” Maar toch blijft ze het gedrag van haar man pikken. PTA geeft zijn rebelse heldin de daadkracht die hij Joan Fontaine toewenste. Maar waarom blijft Fontaine – wier personage in de film zelfs geen eigen naam krijgt buiten de Tweede Mrs. de Winter – bij haar kille echtgenoot? Ze zijn volgens PTA diepgaand verbonden en dat idee intrigeerde hem genoeg om PHANTOM THREAD te maken. “We can’t lose each other now. We must be together always, with no secrets, no shadows,” smeekt de tweede Mrs. de Winter.
