Sandra

Sandra en haar Amerikaanse man Andrew reizen naar Volterra in Toscane naar het huis waar Sandra haar jeugd doorbracht. Het landgoed wordt geschonken aan de stad als een herdenkingsmonument voor haar vader, een prominente Joodse wetenschapper die jaren geleden stierf in een concentratiekamp. In Volterra ontmoet Andrew voor het eerst Sandra’s broer Gianni en ontdekt dat de zus en broer een donker geheim uit hun verleden delen. Sandra’s eigen redenen voor de terugkeer naar haar geboortestad worden duidelijk wanneer ze haar moeder en stiefvader terugziet. Ze verdenkt de twee ervan haar vader te hebben verraden bij de Nazi’s en is uit op wraak.

SANDRA was de derde van vier films die Claudia Cardinale samen maakte met regisseur Luchino Visconti, na ROCCO AND HIS BROTHERS (1960) en THE LEOPARD (1963) en gevolgd door CONVERSATION PIECE (1974). Deze hertelling van de Griekse Elektra-mythe is duisterder dan Visconti’s andere werk, maar enkel hij kon deze film over een vrouw die worstelt met haar innerlijke – en werkelijke – demonen zo authentiek en humaan vastleggen. Claudia Cardinale vertolkt de complexe en mysterieuze titelrol zo overtuigend, dat ze werd terecht werd overgoten met lof voor haar performance.

“Despite its colossal emotions and overtures toward global significance, SANDRA‘s drama always remains human, localized to this decay-touched villa and the three points of this rotted triangle. Sorel weeps and yowls, but the real pain comes from Sandra as she fights not to let herself be ravished. Cardinale’s tear-blotted face is Italy’s most beautiful ruin.” (Alan Scherstuhl, 2013)

De film maakt deel uit van de matineefocus LA RAGAZZA CARDINALE, die de spotlight richt op actrice Claudia Cardinale.