The Piano

“The strange thing is, I don’t think myself silent. That is because of my piano.”
voice-over van Ada (Holly Hunter) in THE PIANO

Voor deze all-time classic van Jane Campion was de Gouden Palm slechts het startschot. De film reeg in 1993 de lovende recensies aaneen, wat zich vertaalde in gevulde filmzalen. Het grote publiek omarmde meteen ook vol overgave de minimalistische muziek van de Britse componist Michael Nyman. De Nieuw-Zeelandse regisseur Jane Campion won een Oscar voor haar originele scenario en de Palme d’Or voor beste film, actrice Holly Hunter won een Oscar en dezelfde prijs op Cannes voor haar hoofdrol en de amper elfjarige Anna Paquin won de Oscar voor haar overtuigende bijrol als de dochter, die ook tolk is voor haar moeder. Tot op vandaag blijft THE PIANO een film die je op groot scherm moet beleven, de beste omgeving voor de woeste landschappen en meeslepende muziek.

Schotland, midden 19e eeuw. De stomme Ada (Holly Hunter) trekt samen met haar dochtertje (Anna Paquin) en haar geliefde piano naar Nieuw-Zeeland voor een gearrangeerd huwelijk met de rijke landeigenaar Stewart (Sam Neill), maar wordt al snel begeerd door een lokale arbeider op de plantage, de intense George (Harvey Keitel). Wanneer Stewart haar piano verkoopt aan George, stelt die een ruilhandel voor. Ada kan haar piano terugverdienen als ze hem pianolessen geeft.

Producer Jan Chapman was meteen overtuigd door de nood om het erotische drama gemaakt te krijgen: “There was an essence that went back to Emily Brontë and WUTHERING HEIGHTS in its expression of female desire. It’s ironic, because it is about male and female attraction and sexuality, but it’s also about a private insight into the female version of that. It ignited me, and I thought it was enough to ignite other people.”

In de vorm van onze FILM CLASS PASS kan je de vertoningen en lezingen van het hele filmhistorische seizoen aan een aantrekkelijk combitarief volgen.