GoodFellas

Filmgeschiedenis vertelt het verhaal van films die constant verder bouwen op elkaar. Als één hedendaagse regisseur dat weet, is het wel Paul Thomas Anderson, PTA voor professionele doeleinden. In PTA & HIS MASTERS kijken we naar de officieuze filmische voorouders van Paul Thomas Anderson. We plaatsen de regisseur – een van de grootste Amerikaanse regisseurs van zijn generatie – naast de invloeden die hij ongegeneerd citeert in zijn werk. In PTA & HIS MASTERS linken we BOOGIE NIGHTS aan Martin Scorseses GOODFELLAS.

“As far back as I can remember, I’ve always wanted to be a gangster.” Met die iconische woorden introduceert Martin Scorsese Henry Hill (Ray Liotta), een wannabe gangster met een voorliefde voor de East new York maffia. Henry vertelt over zijn leven, van zijn tienerjaren en start bij de maffia tot zijn onvermijdelijke ondergang. Samen met partners Jimmy Conway (Robert De Niro) en Tommy DeVito (Joes Pesci) ontdekt Henry wat een carrière binnen de georganiseerde misdaad kan bieden. Rijkdom en macht betaalt hij met de prijs van loyaliteit en geweld én met zijn familieleven, dat steeds meer op de achtergrond verzeilt.

Scorsese baseerde zich op een waargebeurd verhaal, beschreven in coscenarist Nicholas Pileggi’s boek Wiseguy. Over zijn dynamische regiestijl zei Scorsese: “I wanted to begin GOODFELLAS like a gunshot and have it get faster from there, almost like a two-and-a-half-hour trailer. I think it’s the only way you can really sense the exhilaration of the lifestyle, and to get a sense of why a lot of people are attracted to it.” Datzelfde uitgangspunt deelt PTA in zijn BOOGIE NIGHTS. De gangsterwereld wordt vervangen door de porno-industrie, maar de hoge kosten van de opwindende levensstijl binnen die werelden zijn dezelfde. Van Scorseses vertelling over een Amerikaanse subcultuur die tot de verbeelding spreekt, leerde PTA dat de opbouw van een overtuigend personages gebeurt door de hele weg die hij of zij aflegt met de keuzes en fouten die ze onderweg maken. In GOODFELLAS volgen we Henry Hill en de groep gangsters bij wie hij ingelijfd wordt. In BOOGIE NIGHTS kijken we binnen in de wereld van Dirk Diggler en de vrienden met wie hij zich omringd in de pornowereld. Voor beide subculturen brengen de jaren 80 een ommekeer die hun leven niet langer mogelijk maakt op dezelfde manier als daarvoor. Druggebruik maakt zijn slachtoffers in beide verhalen en moderniteit haalt hen in.

Op technisch vlak neemt PTA de dynamische camera over die Scorsese in GOODFELLAS gebruikt om de intensiteit van de criminele wereld vast te leggen. In BOOGIE NIGHTS gebruikt PTA die beweeglijkheid om de subcultuur van de porno-industrie en de onderlinge relaties tussen de personages te vatten. Van Steadicam shots tot Scorseses kenmerkende dolly-ins, mobiele camera en tracking shots. We volgen hun personages letterlijk en figuurlijk op de voet. Het tracking shot in BOOGIE NIGHTS door het nieuwe huis van Dirk Diggler reproduceert de Copacabana nachtclubscène uit GOODFELLAS. Scorsese zelf is echter ook geen onbekende in het brengen van hommages aan zijn filmische voorgangers. In GOODFELLAS brengt hij een letterlijke hommage aan zijn invloeden met een één-op-één recreatie van het eindshot van Edwin S. Porters THE GREAT TRAIN ROBBERY uit 1903.